Visie

Verandering is noodzaak
Het streven naar duurzame ontwikkeling is niet alleen één van de grootste uitdagingen van onze tijd, maar tevens een voorwaarde om het welzijn van de aarde en zijn bewoners nu en in de toekomst te kunnen borgen. De toenemende schaarste maakt het steeds moeilijker om water-, grondstoffen- en energievoorraden op peil te houden. De verwachting is immers dat de wereldbevolking van circa zes miljard in 2000 groeit naar circa negen miljard in 2050. Indicatieve berekeningen wijzen daarbij op een verdrievoudiging van de totale mondiale consumptie.  

Naar een circulaire economie
Willen wij de ecologische draagkracht van onze planeet borgen, dan moeten wij onze huidige lineaire economie omvormen naar een circulaire economie. Oftewel: grondstoffen die afkomstig zijn uit eindige bronnen worden teruggebracht in de kringloop volgens reduce, recycle, replace-principes. De natuur zelf – met ecosystemen waarin alles wat afsterft wordt omgezet in nieuw leven – dient hierbij als voorbeeld. Daarnaast biedt de ontwikkeling van nieuwe technologieën voor energiewinning uit onuitputbare bronnen, zoals wind en zon, ongekende mogelijkheden.  

Voortrekkersrol
De totstandkoming van een circulaire economie vraagt om een betere afstemming tussen bedrijven in productketens en clusters op regionale schaal. In Nederland vervult een toenemend aantal bedrijven een voortrekkersrol in productketens door producteigenaar te blijven en na beëindiging van de levenscyclus zorg te dragen voor recycling en vermindering van de afvalberg. Een circulaire economie komt alleen tot stand als ook consumenten, gebruikers en overheden meedoen. Vroegtijdige afstemming met deze partijen is daarom cruciaal. 

Van specialisatie naar integratie
Volgens de huidige prognoses woont in 2050 75 procent van de wereldbevolking in en rond hoofdstedelijke gebieden. Om deze uitdaging het hoofd te bieden, richt het USI zich op vervlechting en in balans brengen van de kennis en inzichten van het bedrijfsleven, overheden, maatschappelijke organisaties en burgers. De nadelige eendimensionale optimalisatie die voorkomt uit specialisatie verdient daarbij een heroverweging, om te komen tot een integrale visie op alle economische, ecologische en sociale aspecten die van belang zijn bij de ontwikkeling van duurzame urbane regio’s. Kortom: een sterke integratie van excellente expertise in het eigen vakgebied met kennis uit andere relevante vakgebieden staat voorop.